Mijn grootmoeder

6 december 1927

geboren

11/09/2021

om 5.50

gestorven

Julia Erkens (c) Bo Breugelmans @esthercuyvers

Vanmorgen schreef ik een tekst voor je begrafenis

Ik ga het opzeggen voor je urne.

maar eigenlijk leef je voor mij nog veel dichter bij, nu ik je niet meer zie maar wel kan horen in elk moment van de dag.

Ik ben dankbaar voor dàt wat je voor me deed.

Ik ben dankbaar voor dàt wat je voor mijn ‘moeke’ moeder deed!

Dankjewel

en slaap zacht…

het huilen van de wolvin

De oude bronnen van kennis – het weten – = het huilen van de wolf

ça va?

de vraag kwam om middernacht

ik las het deze morgen in mijn gouden uur…

ça va?

wat je voelt is wat je weet!

Elma Rosewood

hoe het komt, ik kan het niet met mijn verstand bevoelen, als we praten via muziek, beelden en metaforen.

geen enkel moment is ongeladen van verbinding…

Wolven

De honden van de nacht – het lunar weten – de vrouwelijke intuïtie ten top!

Vrouwen en wolven, ze horen bij elkaar.

De raaf, de (witte) raaf hoort er ook bij, in het leven van wolven en raven horen vrouwen.

het is zo in elke habitat dat de wolf gaat bewonen, er volgen altijd raven!

het is zo in de natuur, en meteen ook in de natuur van de vrouw.

Wolven en vrouwen

Onze instinctieve psyche lijken op elkaar!

Clarissa Pinkola Estes

een wolven hart, in elke vrouw, is aanwezig!

vele vrouwen huilen in de nacht!

wel, ik ook.

ik huil in de nacht om mijn weten te delen aan die die het horen kan…

ik herinner wie mijn ZELF is door de kleuren van regenbogen vanuit grote rozetten in de kathedraal van de koningin.

ik heb deze zomer 2 keer mogen “kloppen op de deur van mijn eigenste diepe ZELF in mijn vrouwelijk psyché”.*

Van mijn ontembare vrouw.*

Ik heb de deur opengezet, opengedaan, om een doorgang te geven aan mijn herinnering aan ‘onze’ absolute, onloochenbare en onveranderbare verwantschap met de wilde vrouw.

ze antwoord, ze herinnerd, ze kijkt me aan en fluistert vanuit de diepte.

ik verlang naar ‘haar’ omdat ik weet dat ze bij mij hoort, en ik bij haar hoor, en wij bij haar horen…

Het is deze fundamentele, elementaire en essentiële relatie waarmee we geboren zijn en waaruit we naar ons wezen ook voortgekomen zijn.*

Een instinctief besef van haar krijgen we ook door wat we zien, horen en ruiken, door de aanblik van grote schoonheid.*

Ze komt tot ons door geluid. Door muziek die het borstbeen doet trillen, het hart in verroering brengt; o.a door het roepen en het huilen…*

ervaringen met het wilde

komen altijd tijdens momenten vol van magie

het komt

en het is weg!

op en neer

naar net dat verlangen om te ontmoeten.

dàt heeft zoveel kracht in zich, dat het met huilen gepaard gaat.

De ziel geeft je de woorden die je kan vertalen, maar je hoeft ze niet te vertalen, ervaren is al genoeg om je zelfhelend vermogen aan te spreken en dit op te nemen als verbondenheid in schoonheid.

ontembaar

“een gezonde vrouw heeft veel weg van een wolf; robuust boordevol sterke levenskracht, leven gevend, bewust van haar territorium, inventief, loyaal, zwervend…*

huilend

Huilend

ja

energetisch heeft mijn vriend het alweer opgepikt in het lied dat ik deelde.

net die zorgvuldig gefotografeerde zin spreekt in woorden dat wat het verlangen me vertelde.

gisteren, verleden week, verleden maand, verleden jaren, aan één stuk…

ja huilend!

omdat woorden de deuren maar zover openen

omdat beelden de deur openen

omdat het gevoel – de energetische verbinding – op net die huilende trilling de poort(en) openen naar een magische verbinding van onzichtbaar vroeger, vroeger en NU

de jacht naar verhalen van onzichtbare woorden drijft me de berg op

de verhalen die ik weet, vanuit mijn oerbron, nooit beschreven in woorden, niet in zinnen te vervatten, die verhalen, vanuit mijn skelet dat in delen met mezelf verbonden is. die ik zelf aan elkaar weet te weven, te beleven, die verhalen, die deel ik al huilend…

niet van verdriet,

wel van verlangen!

op leven

op dood

waar ik huil, hoor jij mij

waar jij huilt, hoor ik U.

dàt is de verbinding van twee wezens die zo magisch is.

als of er hogere machten zich aan ‘ons’ hebben vertoond en in ons beide – alles wetend vermogen – zich openbaren…

ça va?

ja

het weten dat mijn sleket zolang onder water heeft gelegen, dat ik nu deeltje per deeltje mag drogen en bewonderen in de puurste vorm, dat geeft me een verlangen om te kijken, te horen, te voelen, te zien waar er leven zit in de stroom van mijn leven NU en mijn leven later…

ja

mijn levenskracht ontwaakt vanuit de ziel, niet vanuit de aangeleerde ‘technieken’ nee vanuit mijn eigenste ZELF.

kan je je voorstellen dat dit met tranen gepaard gaat?

het beheersen van mijn vermogen, mijn intuïtief vermogen, van mijn geboorte tot mijn dood en mijn herrijzenis gaat met huilen gepaard.

ja

ook al is de gevoeligheid van het voelen door merg en been en verder dan dat heel intens, zo intens dat ik erbij neerval en voel dat mijn hart en mijn lichaam overuren draaien in de klok tijd en buiten de kloktijd, ook al is die gevoeligheid zo intens dàt ik ze maar nét aankan!, ja

ça va?

al weet ik heel goed dat het dé les is om het éne niet met het andere te verwarren! – knipoog –

één ding weet ik zeker!

het kind is ontembaar

ontembaar

omarm ik het kind

puur en onversneden

(c) Elma Rosewood

ça va?

dankjewel lieve vriend @sea

hoe gaat het met jou?

(c) Elma Rosewood

*geschreven op het boekje – De wolfsvrouw vertelt – van Clarissa Pinkola Estes – de vrouw die mijn bijbels schreef – Amen – @esthercuyvers

Somthing inside so strong

Ik heb blijkbaar een verjaardag te vieren zonder dat ik het wist!

Ik reed woensdag avond terug naar huis met mijn gezin na een prachtige gebeurtenis, die zo betekenis vol is – op 5D vlak trouwens ook – dat ik op de radio het nummer hoorde …

En zoals synchroniteit het past, het verhaal van een belangrijk schilderij – een broncreatie in je leven is echt een mijlpaal in iemand leven…

Ik vertelde het aan een dierbare friend by the sea, na het horen van zijn verhaal van zijn eigen gemaakt schilderijtje…

Wat NU en Toen met elkaar gaat verbinden, ik weet het, ik voel het…

Somthing inside so strong

Als individuen wonend daar @the sea en ik hier @the heather, en mijn zoon als verbinder…

DUS

10 jaar geleden begon ik aan een schilderwerk Somthing inside so strong

Ik kwam uit een heftige maar zeer bijzondere periode waar ik eindelijk van jonge vrouw naar vrouw ging.

Eén periode die me alles maar dan ook ALLES leerde over – liefde voelen, liefde beleven – ik bedoel hier de universele liefde vooral – zelfliefde, en de romantische volgde.

Natuurlijk is dit schilderij er niet voor niets gekomen!

het komt altijd vanuit een diepe intense periode.

Het is wel ontstaan uit de eerste coaching stappen die ik ging zetten voor mezelf en het is ontstaan in een traject dat ik volgde in Antwerpen bij een coach die met beelden werkte – ja natuurlijk hé – nu is het heel duidelijk voor mij, toen nog niet!

Het is ook de tijd dat ik 10 dagen alleen aan de zee heb gezeten – Raversijde – nota bene – eergisteren nog voorbij gereden! ohhh mijn god – 10 dagen lang heb ik in september rond 10 september trouwens – ohhh mijn god ja ook dat nog – alleen maar aan het schrijven geweest op mijn gat tegen een strandhuisje heb ik zo veel gedichten geschreven, uit de wind in de zon…

Daarna ben ik doorgereisd naar Antwerpen en heb ik daar ook nog een paar dagen rondgelopen…

10 jaar geleden en dit heb ik gisteren pas ontdekt!

Ongelofelijk dat het op 10 jaar – nog eens terug komt – in mijn leven, alleen in een hele andere setting, maar wel met de zelfde issues…

Ik ga het opzoeken voor je – zei ik – ik stuur de link door! –

Ja ik zag de verjaardag!

10 jaar!

@esthercuyvers

hier met ons Fien in mijn handen die nog maar pas bij ons was.

Een een dik jaar nadien veranderde heel mijn leven en ben ik zwanger geworden…

Wel de meest bijzonderste periode in mijn leven, die me zeker en vast heeft ‘gemaakt’ tot wie ik nu ben.

Die periode heeft mij gemaakt tot een volwaardige vrouw.

Zonder die persoon die ik toen in mijn leven heb mogen ontmoeten, was het nooit gelukt op deze bijzondere manier!

The more you refuse to hear my voice
The louder I will sing
You hide behind walls of Jericho
Your lies will come tumbling
Deny my place in time
You squander wealth that’s mine
My light will shine so brightly
It will blind you
Cos there’s……

Labi Siffre

Trouwens – ik kreeg het liedje – van die dierbare persoon in mijn leven… ja idd…

JRK kamp 2021 Dessel – Retie

Waar is dieje kleinste van ons gebleven?

Einde JRK kamp 2021

Joris hoe is het geweest?

– mama dàt weet je toch, dat heb ik al gezegd voor ik eraan begon! 😟

— ja ik heb met hem donderdag 12 aug. een hele voormiddag aan het ‘leuren’ geweest en heel veel moeite gehad om hem een covid test te laten afnemen… Uiteindelijk is het één van de leiding D. gelukt om hem mee te krijgen —

– met wie heb je het meest gespeeld?

💨met lucht 😟

Ale Joris antwoord is normaal!

– ja wat wil je dat ik zeg mama, ik ben nog altijd boos op je, je hebt mij ingeschreven zonder dat ik het wist! 😟

seg & waarom moest je de ijskar laten komen?!

– ik ben maar pas binnen een maand jarig 😟🧐👂

ohhhh shit! ik schiet in mijn lach en krijg de slappe lach onder het rijden naar huis…we lachen allemaal en toen kwamen de verhalen los!

dat Hanne zoveel in het zwembad is gegooid dat ze geen droge kleren meer had…

dat iedereen daar minecraft speelt maar ze het nu niet meer konden spelen en ze dus DE HELE VAKANTIE nog nodig hadden om dat werk allemaal in te halen!

Dàt hij als hij als hij thuis komt metéén – ja wel mama ge hebt het gehoord hé! – metéén roblock moet gaan spelen L.!🤨

& volgend jaar hé mama, ga ik wel niet naar het JRK – met de nadruk op al de letters jrk – kamp!

het was zoals ik al zei – niet fijn!😟

ik moet nu veel te veel werk inhalen!🤪👂🤨

en dat wil ik niet meer volgend jaar! 🤨😟

& schatje, hoe is het verder met je geweest?

ja er is een nieuwe leider bijgekomen mama! eerst was die hulpleider en nu leider! en F was zo hoog in de boom gekropen en ze hebben hem zelfs moeten gaan redden toen hij hing te bengelen aan het raam!…

Volgens mij – de mama – was een steengoed kamp met zijn verjaardag viering met Joris ijsjes!

maar die kleine grote bink van mij wil het absoluut niet toegeven!

Top werk weer!

4 jaar Jeugd Rode Kruis kamp – Dessel Retie – zit erop en wij zijn als ouders weer super content!

op naar de volgende want nu weet hij- elk jaar is het rode kruiskamp!

@JorisijsBeerse @esthercuyvers – Joris ijs is opgericht door mijn grootvader Marcel Joris – maar wij vonden de naam Joris ook al goed op zichzelf…

https://www.jorisijs.be/