vrijdag de 13de – in Gerendal –

vrijdag de 13 is voor ons een voor en na dagje.

wij – mochten een vrijwilliger – healer – leren kennen die eens haarfijn aan mijn man ging uitleggen welk onzichtbaar werk ik deed, en hij ook!

mijn man – bio ingenieur – wetenschapper in hart en nieren – bleef geïnteresseerd staan luisteren naar Math en op een bepaald moment voelde ik mijn energie in een u doorheen de aarde naar hem stromen…

wouw!

ja mannekes!

ik heb dit al bij iemand anders zien gebeuren als ik als healer de rol had, maar als twee healers elkaar kunnen versterken- ik volgde zijn geconcentreerde energie en ging dit versterken – en dan ontstaat er magie!

ik voelde voor het eerst hoe onze energie elkaar kan healen en versterken & ik zag mijn man zijn energie nadien veranderen en voelde ineens zoveel openheid – wat een vreugde en lichtheid…

wat ik heb geleerd is dat ik nog meer in mijn kracht mag gaan staan, ik ben voor het eerst herkend als healer door iemand die ik niet ken en die me nog nooit heeft behandeld!

wouw hé!

dàs ook heel veel waard voor mij!

en ergens heeft deze ontmoeting zoveel verborgen wijsheid in zich, die ik wel voel maar nog niet helemaal zie, maar die wel een serieuze vernieuwing in zich draagt – helemaal in verbondenheid – dat we onze tijd ervoor gaan nemen…

ik besef plots heel goed dat het verlangen om naar Nederlands Limburg te gaan wonen wel eens een waarheid kàn worden in de verre toekomst – wie weet – als de de kans er is ! …

ik ben nu al meer dan 10 jaar verliefd op de streek, misschien komt er in de komende 10 jaar wel een serieuze verandering aan?!

alvast

ja het is een bijzondere tijd

vrijdag 13 mei 2022 is toch een voor en na dagje

ook al weten we nog niet welke wijsheid er nog boven gaat komen…

oh ja en nog één ding,

we gaan samen de cursus Herborist volgen…

ja

en dus nu even rustig de tijd nemen om alles goed te laten rijpen…

Mijn man

La Vie en Rose

je kan er niet omheen

moederdag

een dag vol met moeders – met moeders – zonder moeders – ver weg moeders – zwangere moeders – onzichtbare moeders – moeders die moeder zijn geweest en onze oermoeders…

een dag die me zoals dikwijls me niet echt kan bekoren…

ik ben elke dag moeder, zo simpel ist, vanaf 2008 ben ik al moeder van 2 een jaar later van 3 en nu zichtbaar van nummertje 4.

ik ben 3 keer zwanger geweest…

1 keer met een godsgeschenk, een kleine pittige jongen die er weer wenste bij te zijn…

daarom krijg ik al 8 jaar een moederdag.

zomaar…

deze keer was mijn moederdagkado gebroken…

ja het was me wat, ze moesten bloemen drogen…

netjes 14 dagen op voorhand in zijn agenda – gedroogde bloemen – voor moederdagknutselwerk nodig in de klas.

ik vergat het en had nog maar een week – ik reed naar de bloemenwinkel en kocht daar stevige houterige bijsteekboeketbloemetjes en hing ze onderste boven in mijn atelier.

zo

hij had gedroogde bloemen.

hét moederdagknutselwerkdrama voltrok zich een paar dagen voor het moederdagknutselwerk evenement in zijn klas – mama! riep hij heel hard toen hij voor zijn gedroogde bloemen stond in mijn atelier – mama! – zei hij – het moeten platte bloemen zijn!

paf! zijn wereld viel in duigen, die van hem waren niet plat maar hingen gewoon ondersteboven…

ja – dat moest hij niet hebben!

de dag van het moederdagknutselwerk evenement was het een moederdagknutselwerkochtenddrama want hij ging toch niet naar de school met echte gedroogde bloemen en al zeker niet met gedroogde lekker geurende lavendel takjes – die ik er als mama had bijgekocht omdat ik dacht dat hij het wel leuk ging gevonden hebben, de bloemen en de geur in mama’s knutselwerk…

het drama ging richting een ochtendruzie met moeder en vader…

ja – moedersruzie’s ga je beter uit de weg, maar daar denkt onze zoon dus anders over…

ok, ik in volle moederkracht mee naar school met een kleurrijk gedroogd boeket in zijn boekentas dat ik als moeder moederlijk had moeten beschermen tegen de klappen van mijn zoon omdat hij – jawel – platte bloemen in een envelop – moest hebben…

ja eerlijk het boeket stak bloemenhoog boven zijn boekentas uit – iedereen ziet dat mama! –

ja een drama – het voltrok zich in te laat komen en moeder die mee achter hem de trappen op liep tot vanachter in de gang bij zijn klas op de deur van de juf moest kloppen met schaamrood op haar wangen omdat ik mijn zoon een boeket gedroogde bloemen mee heb gegeven.

de juf zag het rood aangelopen gezicht van mijn zoon van huilen en kwaad zijn op zijn moeder, en zag een moeder die iets te veel in de verkeerde richting haar best had gedaan met de – gedroogd boeket ronde bloemen – voor het moederdagknutselwerk evenement…

als moeder wist ik meteen waar ik stond

paf

zoveel moederlijke uitsloverij had dus echt niet nodig geweest! – hahahaha – ja had de zoon gezegd – jij schoot ineens bloemen kopen & dàt was niet de bedoeling hoor mama! –

pief poef paf!

ok

de juf was zalig, een juf die meteen de situatie overzag en mijn zoon als klasmoederlijk omarmde met de bloemen die ze nog nooit had gezien voor een moederdagknutsel moment…

ik kreeg diezelfde avond van zijn juf mijn droogboeket terug en zag dat er bijna geen bloemen waren gebruikt…

hmmm fijn ik had mezelf een gedroogd boeketje gegeven, wouw dacht ik – volgend jaar ga ik dit wel herhalen – hahahaha –

oef, fijn, al goed, ik was dus reuze benieuwd en kreeg van de zoon elke dag een mededeling van het droogproces van het knutselwerk.

ik begon ernaar uit te kijken en verwachte een zelf geknutselde vaas met wat bloemen op geplakt

mijn zoon kennende, een zeer nonchalant of heel secuur werkske…

vrijdag avond zag ik 3 jongens aankomen stappen met een oranje handjevol rond ingepakt moederdag kadotje.

het ging net in en onder het handrem bakje van onze auto.

het was druk vrijdag avond, ik vergat het moederdag kadotje.

mama – zei hij – heb je mijn kadotje al uitgepakt – terwijl mijn moeder in de auto zat om samen met hem en mij meegroeikleding te gaan kopen voor moeders allerliefste …

ik deed het voorzichtig open met hem en bij de eerste aanblik viel de klei er al in stukjes uit…

alles gebroken, maar wel mooi heel secuur versiert met de aller kleinste blaadjes van alle bloemen die hij mee had…

prachtig!

ik vond het prachtig!

in alle vormen van mijn moederdaggevoel elke keer weer…

hij is het allermooiste bloembladje dat ik elke dag in al zijn groei en bloeifases mag bewonderen, troosten en vooral een poging mag doen in hem opvoeden tot een man waar alle moeders fier op mogen en kunnen zijn…

mijn zoon, jij hebt het allermooiste kado gemaakt van mijn moederdagen in heel mijn leven.

dankjewel, allerliefste,

je moeder …

entiteiten

veel over gesproken, veel over geschreven nooit veel over gehoord…

ik ben er zelf achter gekomen, ik heb ze zelf mogen leren kennen, en ik heb er als ik klein kind was bijzonder veel vanaf gezien…

maandag ging ik naar de osteopaat en ik bracht er ééntje mee…

helaas,

ik besefte het pas als ik in de nacht – in een leven – ‘stapte’ die niet van mij was en dat helemaal niet ok voelde, alsof je in de huid van iemand anders gedwongen wordt te leven…

het was zo sterk en denigrerend, dwingend, ik zou en moest voelen en mee leven wat die entiteit wouw…

hmmmm…

ik ken die dromen maar al te goed, ik heb ze van kinds af aan, het heeft me een lange diepgaande studie en ervaring gekost om nu eindelijk te beseffen – wouw wacht eens even –

het zuchten en de druk op mijn borst, en het diep moeten ademen en het misselijk zijn, dàt is niet van mij!

van wie dan wel?!

en ja daar was hij!

hij wachtte natuurlijk op hulp, help me!

daarvoor komen veel entiteiten bij me, help me!

ik wist dat het zijn laatste levenstijden waren, ik voelde dat, hij had zoveel schrik om dat wat hij fysiek voelde dat het zeer beklijvend voor mij was.

ik was helemaal mee gezogen in dat wat hij me fysiek liet voelen dat ik – goed bij mezelf moest blijven – om niet te gaan geloven dat ik zelf iets ernstig mankeerde zomaar ineens…

ja het was middag, ik liep buiten en ging buiten de was ophangen en zei hem, je mag loslaten…

het werd erger, ik moest dieper ademen en ik werd plots heel misselijk…

hmmm

ik riep hulp in, want als ik zo fysiek ben meegezogen moet ik even alle aandacht op mijn lichaam houden en kan ik hem niet mee begeleiden naar het licht en loslaten van het hier en nu…

aardse dingen doen en vooral mijn fysieke zintuigen openen!

alle!

behalve mijn energetische zintuigen, die even sluiten om nadien als ik minder fysieke last heb weer langzaam te openen.

ik dronk cola, ik ging voelen aan de vers gewassen was, ik sprenkelde overal in een cirkel rondom mij etherische oliën en reinigde mijn mala’s en stak mijn kleding zakken vol met aardende stenen…

ging zitten en ging helemaal in focus op mijn allernieuwste ontwerpen.

focus op de levensbloem…

en toen voelde ik energetisch dat de hulp die ik ingeroepen had binnen komen, ze stuurde voor ons beide licht, lichtrijk een straal en een bescherming – dimensioneel helemaal openheid – ik voelde en zag het en werkte mee met de voeten goed geaard, mijn fysiek lichaam hier houdend met een zakdoek met etherische olie – Terra – oshadhi –

en ik dronk cola…

plots voelde ik terwijl ik naar buiten liep voor een was machine vers gewassen was op te hangen dat ik plots weer op aarde kwam.

boef, ik was weer hier…

zo voelde het…

mijn lichaam kwam tot rust, ik gunde mezelf nog wat tijd en ging een paar uur net voor ik ging slapen even in contact met de entiteit die ik had meegenomen…

hij was in een andere dementie – zwevend – tussen hier en daar…

ik zei hem als hij de overstap ging maken dat hij mijn hulp mocht inroepen maar niet meer mijn lichaam overnemen en zeker niet me dwingen om in zijn leven te stappen…

hij lachte en zei dat hij het nu pas begreep dat zijn ziel nu pas zichtbaar was.

ik zei

laat me vannacht maar slapen, ik hoor het wel als je hulp nodig hebt…

en

deze nacht droomde ik over de kracht van de levensbloem, in de aura van de levensbloem…

een andere dementie van het werk dat ik doe…

wouw!

ja – daarom dus!

dankjewel voor deze beleving!

en vandaag is mijn lichaam zich weer aan het ‘zetten’ in de nieuwe ‘vorm’…

en ga ik verder met het ontwerpen van mijn nieuwe reeks coachingkaarten – Universeel transformeren –

in een andere dimensie!

(c) Esther Cuyvers – oog van Horus – Life Inspiriti –

ja ik ben fan, blind gekocht fan…

https://www.goplay.be/blind-gekocht

ook van huizen jagers en alles wat met huizen te maken heeft, daar kan ik naar kijken en aan niets denken, ik leer daar eigenlijk veel van, over hoe mensen naar ‘wonen’ kijken en hoe hun waarden en normen zijn.

al val ik achterover van de wensen van vele, en hun verbeeldingsvermogen – of de uitspraak – ik zie veel rode vlaggen – was wel een leuke deze keer…

blind gekocht in met Jani is verbazend, ik hou wel van zijn stijl…

en natuurlijk, ik kan absoluut genieten van het professionalisme van 3 specialisten in zake huizen kopen en verbouwen en ja de inrichting ook…

ja echt waar, ik kijk nog steeds wel eens – naar huizen – maar nu heb ik geen verlangen meer om echt er ook iets mee te doen, want echt waar een betaalbare woning hebben is een luxe in deze tijden.

maar wie vraagt waar ik mijn tijd kan in steken – niet het verbouwen van huizen, maar wel het transformeren van huizen zoals in blind gekocht of op netflix – de meest bijzondere huizen in de wereld – programma’s.

ja uren kan ik hiermee vullen!

dus wie zich afvraagt hoe ik mijn verstand op nul zet zonder de natuur in te gaan, zo – blind gekocht

&

jawel viva la feta – heerlijke achteruitleun tv …

en dan nu over naar

huizenjagers

om dan met ernst te stoppen bij topdokters ook een jaren lange top reeks en een must voor het oog voor iets meer wil weten over gezondheid en de blik van de dokters hierop.

eclectisch gezien, klopt het!

gisteren had ik weer een zalig gesprek met mé’n zeebroer…

wat een geluk, het is mijn éénige klankbord in wat ik doe en misschien ook wel wie ik ben, wie weet…

m’n zeebroer heeft namelijk heel veel mensenkennis en heeft veel ervaring in de sector waarin ik ondernemer en therapeut en schrijver ben en ga worden voor een specifiek publiek.

we hebben elke week een gesprek van Balen en Mol naar de zee en meestal duurt dat meer dan een uur – hahaha – heerlijk!

gisteren ging het over ons ‘werk’, wat zet je op je naamkaartje?

zo simpel is dat niet bij mij, ooit leerde ik in verschillende cursussen beheer van bossen parken en natuur zones dat je bepaalde dingen in je achterhoofd moest houden als je aan een beheerplan ging werken.

een natuur/bos en park beheerplan verschilt eigenlijk niet zoveel van een ondernemersplan…

ik heb 15 jaar training gehad om – het landschap – het bos – het park – te bekijken vanuit mijn natuur/bos/park kennis en kijkpunt – om het beheer van de toekomst goed in kaart te brengen en een lange termijn beheer te bepalen, met budgettering en al…

er zijn een aantal pijlers en aandachtspunten waarmee we werken in die beheerplannen;

  • duid toekomstbomen aan
  • laat je niet verleiden door trends
  • verbeter het slechte & draag zorg voor het goede
  • zorg voor een goede inventarisatie van je de te beheren natuur/bos/park gebied – ken je invasieve soorten! –

Je hebt deze attitude nodig om aan natuur – bos en park beheer te doen, die attitude heb je nodig om een goeie beheerder te worden.

Je moet een toekomstboom kennen – en die volgens je eigen beheersfilosofie en intentie en doelstelling die je voor ogen hebt na grondige natuurinventarisatie – in uw bos vol bomen.

Dàt is leren kijken! Kijken en bijsturen na studie en onderzoek, het vraagt focus, volledige focus omdat er in een beheerplan verschillende actoren mee spelen die veel geld vragen maar langs de andere kant ook gesubsidieerd kunnen worden…

Het geld is ook belangrijk!

De praktische kant van de zaak als je een goedkeuring hebt gekregen van dat plan door verschillende instanties is eveneens belangrijk.

Je gaat niet zomaar iemand in je bos laten rijden om de bomen eruit te halen die geen toekomstbomen zijn.

Dàt moet je ook goed kennen als beheerder;

  • duid uitrijpistes aan voor de harvester en de uitrijder
  • bepaal de prijs/kuub voor het hout in je bos
  • zit samen met andere beheerders die aan grenzend een eigendom hebben om een groene zone – een corridor – over eigenaars en lansgrenzen heen te kunnen creëren in tijd en ruimte.

Maak een participatie/ educatie plan voor de omgeving…

  • bomen en mensen – het is een gevoelige kwestie
  • het natuurbeeld van het collectieve is zeer bepalend voor u als beheerder
  • participatie met verschillende actoren is het succes van de toekomst…

Ok

ja ik weet het, misschien is het ver van jullie bed wat ik hier schrijf en ben ik ver verdwaald van het onderwerp waarover ik begon, namelijk;

wat zet ik op mijn naamkaartje en hoe ga ik zichtbaar zijn en gaan ze me onthouden in duidelijke taal die helemaal de lading dekt in wat ik doe.

Eclectisch!

mijn zeebroer zei me toen ik het had over hoe ik bij Unizo mijn zichtbaarheid moest beschrijven dat ik niet echt een systeemtherapeut ben, ik ben niet alleen coach, ik ben niet alleen aangever, ik ben niet alleen een facilitator, ik ben mezelf, eerst als kunstenaar, dan als ontwerper/educator en dan als trainer, en dan pas als coach/therapeut/ervaringsdeskundige/facilitator/gids…

ik ben een eclectische therapeut – een therapeut die zich niet gaat houden aan 1 richting maar wel werkt van dat wat uit de mens/kind geïnteresseerde komt en daarop verder gaat bouwen om een zinvol resultaat te krijgen voor beide partijen.

ik werk ook eclectisch – dàt is eigen aan mijn kunstenaars ziel – breder kijken is ook breder handelen en breder plannen maken…

JAAAAA

gisteren kreeg ik het meest gepaste woord dat perfect bij me past, op alle vlakken en helemaal de lading dekt van mijn werk, wie ik ben en wat ik in de toekomst ga neerzetten.

Yes!

dus ga ik dit Nu zo meteen meenemen in mijn ondernemersplan en het doorsturen naar mijn coach.

meer focus is meer richting gevend & vooral duidelijk naar de buitenwereld toe!

en dan nu start, op naar mijn bos van mijn toekomst!

https://www.ecopedia.be/encyclopedie/toekomstboom

hersteltijd

ik moet herstellen,

mijn arm in een draagbrace en helstellen van een ontsteking en een geknelde zenuw in de hals.

ik heb zenuwpijn in mijn schouder en hals, maar kan er behoorlijk mee overweg zonder pijnstillers – ik leid mezelf af met leuke bezigheden –

hopelijk is mijn hals niet geraakt – vrijdag weten we meer –

ergens moet het veel pijn doen, ik heb dat gehad vorige week dinsdag en woensdag veel pijn – maar vanaf dan zonder pijnstillers wel met arnica zalf van Postel ingesmeerd…

toch sta ik elke morgen op met verkrampte en pijnlijke vingers, ook dat kan ik handelen – al moet ik wel zeggen ik ga van de ‘ last’ wel iets meer eten, het vraagt wel meer energie van mijn lichaam😜

deze keer ben ik niet eens ongerust, al heb ik wel iets te weinig tijd om te rusten zoals ik dat eigenlijk nodig heb en wens, daarom ga ik ook meer eten 😞

maar eerlijk, het is wat het is, ik heb zo hard gewerkt dat het nu echt wel even goed is geweest…

ik mag rusten nu met mijn linker arm en schouder en echt doen wat ik heel graag doe – mijn cursus tarot opnieuw terug starten – en mezelf de schoonheid gunnen van dat wat ik heb gemaakt en ga maken, want eerlijk, mijn edelstenen en mijn kaarten roepen me!

dus – knopen – zit er niet in voorlopig – maar rijgen wel – en luisteren naar mijn zachte heerlijke helende juf tarot ook –

dus

nu even herbronnen en dit weer laten stabiliseren en weer mijn evenwicht opzoeken, weer in mezelf komen en vanbinnen uit laten groeien vanuit de diepte…

elke dag een tarot kaart en elke dag een aura soma flesje met daarbij een reeks edelstenen, hoe schoon kan de hersteltijd zijn… 🥰

druk druk drkdrkdrk

ja dus druk

op alle vlak en het is vakantie…

maar niet druk in het vele werken maar wel druk in het healen van schouders, nek en knieën…

maar echt waar, ja ongelofelijk maar waar ons madam is dinsdag helemaal onderuit gegaan, ik heb 1dag en een half aan het uitzoeken geweest wat dit had te betekenen en jawel hoor – gisteren vielen de antwoorden naar beneden als een komeet…

ongelofelijk wat ik weer heb gevoeld en gedragen waar ik een boodschap in had over te brengen én een karmische loslaat les heb moeten doorploegen!

ja mannekes!

het karmisch werk blijft op hele cruciale punten in mijn leven echt een grote rol spelen sinds begin juli 2021. ja – wat een bewustwording en wat een serieuze energetische verplaatsing en verhoogde trilling dat ik nu mee mag beleven.

zelfhealing gaat razendsnel, eigenlijk ook in aardse tijd!

wat een prachtig lichaam dat we hebben hé…

ja ok – ik ben dus nog in bekom en geneestijd in mijn lichaam en nog behoorlijk moe van de nodige pijnstillers om de fysieke pijncirkel en bij horende ontsteking wat te genezen en te ontspannen, toch ben ik gisteren tegen 100km per uur doorheen een zeer goed gekende ‘angst’ gereden.

ik heb 2 uur mijn angst onder ogen mogen zien op de snelweg van Amersfoort en ik ben daar als – lichtjes andere Elma – aangekomen.

ik heb mijn hele collectie Aura Soma in de auto mogen laden samen met Rose en ben dan zonder angst met een brede glimlach heel vlot naar huis gereden – 2 uur tegen 100km/u –

ik heb gisteren vele bergen verzet op verschillende niveaus en ik ben daar zo enorm trots op!

yes yes yes!

en dan nu vandaag in alle rust mijn Aura Soma reis uitpakken en verwelkomen in mijn atelier xxx.

yes yes yes!

ik ben zo dankbaar! je kan het niet geloven!

morgen is het volle maan trouwens – een zaadje planten! – ja daarom hé dat ik vandaag mijn aura soma zaadjes ga planten in mijn atelier…

foto’s volgen!

(r) Aura Soma fotobron.

wie me graag volgt via instagram kan dat – alleen een privé account neem ik niet aan, ik moet van je iets zien op je content…

https://www.instagram.com/elmarosewood/

Ik – en daar stond ik –

ik ging als eerste pitchen met een merkaba in mijn hand en mijn groot boek voor kleine specialisten voor me – en het ging vanzelf – wel met bevende handen maar het ging vanzelf! 😇

ik zag vandaag mijn eerste zwaluwen gezien aan de brug in Gompel

ik heb mijn eerste kievit gezien – laat de lente maar komen! –

volgende stap het financieel plan!

ja een hele belangrijke en hele grote blok in het ondernemersplan…

nu even rust – een mala knopen –

tot morgen!

de ziel die weet…

vandaag eerste workshop Unizo…

weer een drukke dag voor de boeg en daarna weer wat werken in mijn ondernemersplan…

het doet me denken aan vroeger op de schoolbanken als je een spreekbeurt moest voorbereiden.

ik wist wat ik ging schrijven lang voor de spreekbeurt periode eraan kwam, dus was het spannend, zo spannend dat ik ging verlammen van faalangst.

ik merk dat het nu weer een beetje terug komt die faalangst.

ik heb 1001 scenario’s voor mijn pitch in mijn hoofd

– ik heb mezelf weggehouden van het beginnen op te schrijven omdat ik weet dat ik dan hierin te ver doorga op dit moment –

faalangst en afwijzing

ik ken het bijzonder goed helaas – nog niet zo lang geleden ben ik op verschillende manieren van de grond geveegd – op het kerkplein nota bene – door ‘mensen’ die het zonder dat ze het wisten deden.

ook mensen die het zeer bewust deden omdat ze vonden dat ik niet ‘genoeg’ autisme had om te spreken voor aankomende masters in autisme spectrum.

dan ga ik zwijgen en me terug trekken en mijn wonden likken…

– de laatste wonde die ik hierin moest likken heeft me bijna 5000€ gekost en een jaren lange coaching om weer even tot mezelf te kunnen komen…

dus nu deze morgen is het een grote stap zetten na jaren binnen kei hard gewerkt te hebben aan mijn toekomst waar maar heel weinig mensen iets van hebben gezien…

ik ga pitchen vandaag en het lijkt alsof ik een berg moet beklimmen in mijn verstand, maar in mijn gevoel en mijn ziel weet ik perfect wat ik ga doen en wie ik ben…

  • vandaag komt mijn ankerboek binnen van de EEF&B training
  • donderdag ga ik naar Amersfoort voor mijn hele collectie Aura Soma flesjes te gaan halen.
  • en de eerste 3 mala’s van mijn voorjaars collectie – lente ziel – zijn er, zie link instagram https://www.instagram.com/p/CcKh67gITTq/

De volledige collectie lente ziel mala’s komt komende week op mijn website – https://kasrymalamakerij.com/

Je missie en visie

De eerste 100 dagen zijn het meest bepalend voor je hele verdere leven!

Amen

Namasté.

Eigenlijk kan ik hier al stoppen met schrijven.

Dé eerste 100 dagen zijn de belangrijkste!

100 dagen!

de tijd waarin heel veel ouders op een grijze wolk zitten, dààrin zitten de belangrijkste dagen!

ja!

heb je die niet, dan ga je later wel eens de kans hebben om een wereld regisseur te worden die de gruwel normaal heeft gevonden, in de eerste 100 dagen…

Moeder en vader waar ben je?

dat niet iedereen even ‘lief’ is voor zijn kinderen dat heb ik met scha en schande doorheen mijn rijp volwassen leven moeten leren aanvaarden, helaas. het zet wel veel in perspectief als ik mijn werk doe als coach, dàt wel! alles is te bekijken vanuit de eerste prille herinneringen van een mens, die beginnen altijd met de eerste zinnen –

als kind deed ik … verzon ik … vertelde ik …

als kind !

vandaag vragen veel kinderen, ja ook hele jonge kinderen – die praten door hun lichaam te gebruiken – ziek worden is daar ééntje van – vele jonge kinderen vragen vandaag aan hun ouders – wacht eens even ! en leg me dat nu eens uit – vader en moeder –

wat gebeurd er in de wereld van mij en die van u en die van ons allen?!

een kind in de eerste 100 dagen gaat vaak het laten voelen dat hij zijn moeder of vader nodig heeft door te huilen, of erger ziek te worden…

ik heb je nodig – tijd –

IK HEB JE NODIG TIJD in de 100 dagen!

wanneer de ouders rennen naar het werk in hun pre postnatale periode met een lichaam dat wil slapen en de hersenen die overbelast zijn van vermoeidheid om de leningen af te betalen.

wanneer ouders van werkgevers geen dichtgeknepen oog krijgen als ze telefoon krijgen van de crèche dat ze hun jongeling ziek mogen gaan halen.

wanneer de ouders een grote auto, huis, tuin en een langere vakantie nodig hebben om hun kroost en die van de andere erbij nemen in een samensmeltingsgezin.

100 dagen!

meer is mogelijk als je de tijd ervoor hebt…

als je de tijd hebt om goed en realistisch je te begeven – binnen je eigen grenzen van mogelijkheden – tussen de maatschappelijke handelingen die de euro’s in je geldbeugel leggen en de wereldproblematiek ze er in een zaai weer uit graait.

als je de tijd hebt om erover te denken dat je huis plots zoveel meer kost om elke badkamer te verwarmen in de ‘gewoonte’ die je had.

als je de tijd hebt om in de supermarkt te kijken naar de prijs per kilogram of gram van de producten die je ‘normaal’ kocht en nu even gaat stilstaan bij de prijs van de ijsbergsla voor je hele gezin…

als je de tijd hebt!

als je de tijd hebt

als je de moed hebt!

als je de energie hebt!

als je de tijd niet hebt…

dàn ga je door zoals je altijd hebt gedaan

dàn gaan je kinderen maar pas vragen stellen als jij in ‘huize avondrood’ naar de avond hemel zit te staren

én dan vragen je je kinderen af…

én nu

moeder en vader!

en kiezen ze ervoor om de eerste 100 dagen van het prille ouderschap in hun kleiner huis zonder tierlantijnen te blijven cocoonen in de eerste 100 dagen van hun nieuw levenskind…

dàt is wat we kunnen doen als we

er de tijd voor hebben…

wat is uw missie en visie?!