de boot gaat varen…

ok

het is vertrokken, ik heb al een paar afspraken om alles in gang te zetten wat in het vorig jaar al gestart is.

ook

wat al aan het einde van het jaar gestopt is!

op 31 december 2022 heb ik mijn ondernemersnummer opnieuw ingeleverd, volgens mij één van de beste beslissingen die ik vorig jaar in 2 minuten nam ook al heeft het me een behoorlijke portie leergeld gekost met een goedgekeurd ondernemersplan via Unizo & een fantastische coach.

toch, het is voorbij…

toch ben ik nog niet klaar – ik heb zoveel zin – maar rustige zin – om weer aan de slag te gaan – in mijn tempo – om mijn werk verder te zetten als kunstenaar.

en dan kom je hierbij…

het cultuur loket van Vlaanderen https://www.youtube.com/@Cultuurloket

terug naar het begin – in 1990 – 1995 – was ik een erkende kunstenaar – en heb ik daar ook opdrachten in gedaan als freelancer – o.a. decorontwerper en uitvoerder – en daar kwam ik de schrijvers tegen…

ik ben toen gedichten beginnen gaan te schrijven.

de tijd erna – 1997 – heb ik in mijn 5 jarige CVS periode heel veel poëzie gelezen om mijn gedachten weer op gang te krijgen en door het schrijven kon ik zien hoe ik beter aan het worden was.

in 2005 – 2011- ben ik tussen de vruchtbaarheidsbehandelingen door ook nog een tijdje – erkend kunstenaar geweest – en heb ik in mijn eigen Groen – Blauw – Rood vzw als kunstenaar gewerkt – dàt was een heerlijke tijd – ook al heb ik er 10 jaar over gedaan in mijn 1tje om break even te draaien, toen dàt er eindelijk was heb ik het weer moeten stoppen door een baby op de wereld te mogen zetten.

het is gek dat het steeds aan me blijft ‘trekken’ het blijft!

ook omdat ik gisteren mijn foto’s op mijn pc aan het opruimen en doorstruinen was en een paar filmpjes van rond deze tijd tegen kwam – de mala’s – je ziet me oefenen en de eerste ‘dingen’ kwamen naar boven – en vorig jaar mijn eerste boekjes als vervolg op andere boekjes een jaar voordien die binnen kwamen – met de kerstboom op de achtergrond –

ik hoorde mezelf spreken in het verleden…

zo gek om te zien wie ik toen was in het onwetende maar toch niet helemaal onwetend in het ondernemen…

waar ik nu sta is eigenlijk waar ik had willen staan, als ik niet de oefening had gemaakt om echt een antwoord te geven op – waarom wil je ondernemen? – en – wie ben je als ondernemer? –

ik ben een heremiet als kunstenaar – in de creatieve ambachten afgestudeerd – ik ben opgeleid als ‘letterschilder’, als graficus met het penseel tussen twee vingers en de ‘muurverf’ – latex en lak verf – tussen de vliezen van mijn hand.

ik ben een schrijver in mijn kinderhart – ja – op de vraag die ze me stelde als kind – wat wil je later worden – antwoorde ik steevast – schrijfster –

schrijfster!

het woord op zich is zo mooi…

ik hou ervan!

afgelopen week aan zee heb ik mijn dik dagboek volgeschreven

ik klapte mijn 5de My life story dagboek dicht en opende de volgende – https://www.suck.uk.com/products/our-life-story/?category=stationery

schrijven doe ik elke dag! Ok bijna elke dag sinds ik een jaar of 7 – 8 ben…

ik wil er graag naar terug – als kunstenaar – maar dan in het NU – NU – het is nu aan de orde dat ik ga schrijven zonder vragen, zonder bewijsdrang, zonder angst, zonder balast.

NU in alle overgave met alles wat ik NU in mijn mars heb in de woorden en beelden die NU van belang zijn.

dàt

en alleen dàt is aan de orde NU.

al weet ik heel goed dat voor ik NU ga inzetten me eerst beter even ga resetten, hoofd leeg maken, mijn hartje vullen en gewoon even afstand nemen van de dingen die NU me verstroppen waardoor ik me verstop – achter bergen vers gewassen was die maar niet in de kast geraakt – achter dagdagelijkse onnodige beslommeringen – achter goedbedoelde afspraken die me niet verder dan waar ik gisteren ook al was – brengen.

ik weet dat ik gewoon eens even minstens 7 dagen lang naar de zee wil turen, gewoon turen en gluren of ik iets kan zien door de kajuit van de kapitein van een voorbij varend schip.

dàt

is wat ik nodig heb.

DIT is wat ik nodig heb.

de woorden die er dan zouden kunnen komen – één per één – zijn de garnalen in de vissersschuit – de zinnen – de school vissen in de vissersnetten – gevangen in de zee van mijn leven.

Op het moment dat mijn gevangen buit over de kade is geheven leef ik niet NU – maar wel in de toekomst.

en dàt

is voor later.

NU even het schip vaarklaar maken.

Mezelf in het visserspak heisen.

en me in gedachten begeven op de golven van het nieuwe jaar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s