in between

ik zit in een – in between – levensfase

nu blijkt dat ik niet echt een werkelijke burnout heb, nee zoals mijn vriend zei – jij hebt je leeg gegeven –

ik heb me leeg gegeven en mezelf opgejut in dat wat me deed leeglopen

die combinatie heeft me geveld in deze – in between – levensfase.

het straffe is, ik kan makkelijk een aantal kilometers wandelen in de natuur met onze westie en aan zee met mijn vriend en zijn honden en met een vriendin in de bossen van Postel, maar ik ben leeg en vermoeid als ik thuis ben…

thuis zijn en thuis komen.

wat een issue op dit moment in mijn leven…

levensruimte – leven’s ruimte – space in between –

is dàt dan een burnout die zich vooral manifesteert in mijn huis die geen thuis meer is, of zo in elk geval niet meer aanvoelt als thuis en wonen in het huis waar we allemaal onze ‘rol’ vervullen die volgens mij helemaal niet meer de rol is die moet en kan vervuld worden.

mijn vriendin zei gisteren – je kan best niet in de val trappen om de ‘zee’ te idealiseren –

ik wist meteen wat ze bedoelde, helemaal!

verlangens, verwachtingen, idealen, opgelegde rolpatronen die niet worden vervuld naar buiten toe, van buiten naar binnen toe, van binnen naar de diepste – grotten van de ziel – uitgesproken of niet, ze zijn er, altijd en overal waar je leeft, bent en beweegt.

waar jij ook bent

ook daar waar – in between – is gelegen.

ik weet 1 ding – mijn lichaam is uitgeput en kan heel goed helen aan zee

ontslakken – zuurstof – leven op het ritme van – de dag en de nacht – de kleuren – de weersomstandigheden – de wind – de regen – het zand en de droge huid van de wind en de zon en de regen…

zout op mijn huid – mijn huis – doet blijkbaar mijn lichaam heropleven…

ik vraag me dan echt af, waarom blijf ik dan hier zo hangen in between?

hart en bloedvaten thee zetten en inschenken in een kop met mijn eigen foto op geprint van de zee die ik vorig jaar maakte met de tekst op – sunshine from the heart – innerflow – met de afbeelding van de Mens van Vitruvius, …, …, … .

het idee dat de – dag begint – is meteen een gevoel van – wouw hé nu al!!! – wacht nog even ik ben nog niet klaar!

ach

dacht ik vanmorgen – ik ben alleen goed om mijn haar te laten groeien –

ik lachte meteen

ja

mijn innerlijke stem zei – vergeet niet wat je al hebt gedaan in je leven –

ach

de stem die erop volgde veegde meteen alles van de baan en zei

ja

ja idd

je bent alleen maar goed om je haar te laten groeien!

that’s it

ik man mijn borstel en kamde de losse lang geworden haren eruit, ze vielen langs mijn naakte lichaam – strelend bijna –

mijn lang geworden haar – budget vriendelijk –

mijn gedachten en beleving gingen naar mijn zee haar bos van begin deze week – 2 dagen geen haar gekamd met mijn borstel wel met mijn handen en duidelijk de geur van zee spray –

toen ik thuis kwam dacht ik – nee ik was ze niet – om de herinnering dicht bij mijn neus te hebben, ik lachte ermee – en stapte toch maar in de douche –

nu voelt mijn haar zacht en hersteld aan – straf dacht ik deze morgen – zo weinig oude haren die ik loslaat, mijn lichaam is precies in herstel

ik lachte en zag mijn huid van mijn gezicht – geen droge en ruwe plekken meer op die gekende gevoelige plaatsen –

de zee

dan toch!

lachte ik

dankjewel – zei ik –

ik klapte mijn pc open en las even later dit

” Waarom werken zoveel relaties niet?

Omdat koppels bij elkaar ‘betrokken’ zijn, maar niet op elkaar zijn ‘afgestemd’…

Er moet een afstemming zijn van intenties die het welzijn van het paar betreffen, niet alleen uw eigen belangen.

Betrokkenheid vindt plaats op het niveau van de zonnevlecht. Het leidt regelmatig tot machtsstrijd over wie gelijk heeft.

Dit geldt niet alleen tussen partners, maar ook tussen ouders en kinderen.

Waarop ben je in werkelijkheid afgestemd in de ander? Je bent afgestemd op hun geluk, want dat is jouw bron van vreugde.

Het winnen van een discussie kan voldoening geven, maar het geeft geen vreugde”. David Hawkins

Ik stuurde het naar mijn vriendin waarmee ik gisteren in Postel wandelde.

Waarmee ben je content?

Wat is je verlangen?

Waar ben je tevreden mee?

Wat heb je nodig?

Slaap je nog goed?

Slaap je nog goed?

ik moet zeggen als ik naar mijn dromen kijk is er veel dat weer van me afgenomen is geworden en telkens verlies ik een deel van dat wat er in de toekomst eventueel op me wacht…

het huis is ondersteboven gehaald door ‘gekende’ energieën die stelen en roven nog voor ik er in ga wonen!

oh hemel!

I lose the connection

hoe is het mogelijk dat je angst zo maar in he dromen zichtbaar is en hoe je verlangens om uit deze – in between – periode te geraken gekaapt kan worden door die gekenden en onbekende angst die je al vanaf geboorte hebt weggestoken in je eigenste diepste verborgen levenszee waarin je levensintentie zich ergens als onderzeeër gedaante gewoon verder vaart…

ik blokkeer

en vraag me af

is het vandaag echt het weer waarin ik ga wandelen in het – niemandsland – en me probeer te herinneren hoe schoon het hier is waar ik woon NU – hier – op DIT moment.

het land bevaren met een mind die – in between – is en een hartsverbinding die vraagt naar een stevig fundament waarvan ik weet – oh hemel – ik ben te moe om nog te verbinden…

ja

daarin leef ik nu, alweer…

de golven komen steeds sneller en intenser aan land, de tijd ertussen in is niet meer voldoende om mezelf surf klaar te maken.

DJU

al weet ik dat de natuur nu op zijn mooiste is

dàt de kraanvogels trekken – zo prachtig – dat de ooievaar voor mijn neus vloog op weg naar mijn zee bestemming en gisteren de zilverreiger naast ons opsteeg en over de straat vloog alsof hij geen obstakels zoals vrachtwagens zag…

kraanvogels

ooievaars

zee trek van scholeksters – zee eenden – en in de verte zeer waarschijnlijk ook nog jan van genten –

een zilverreiger

en een buizerd voor de auto

yes

&

de verbinding met mijn huisdieren en de honden van mijn zeevriend is hemels, wonderlijk, heel leerrijk en jawel verwonderlijk…

en weet je

de geur van het gehakseld grove dennen hout gewoon op de landweg in Postel heelde mijn vermogen om me te verbinden vanuit mijn zonnevlecht

subtiel maar onversenden.

zonder woorden

in stilte…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s