voor ik begin, nog even dit…

ik begin zo meteen aan de laatste schilderwerken – grote schilderwerken – in ons huis…

dan moeten er nog tegeltjes in de keuken en in de wc komen en een hele berging voorzien worden van kasten.

maar dat is voor de volgende fase – lees – als er weer voldoende geld is –

ergens is er een vraag dat me bezig blijft houden sinds gisteren, en die is – is het voor u ‘peanuts’ wat ik gisteren schreef in een blog…

om op de vraag te beantwoorden of ‘het’ voor mij allemaal makkelijk gaat kan ik heel eerlijk zeggen NEEEEEEEEEEEEEEEEEEE….

nee!

maar wat ik wel weet is dat je eerst echt moet leren ‘afzien’ – je krijgt namelijk wat je aankan – om te leren hoe je jezelf kan helen.

en dat is een werk van tientallen jaren!

ik ben er in november 48

sinds kleuter weet ik al dat ik anders naar de wereld kijk.

dat de wereld in mezelf een andere is dan het gemiddelde – ja ik zie het nu ook buiten het gegeven van mijn ASS gebeuren – (ik ben geen ASS’er, ik leef met bepaalde aspecten van ASS).

ik heb meer dan honderden duizend euro’s neergeteld voor psychische begeleiding omdat ik de wereld die gangbaar is wenste te verstaan!

het laatste jaar gaf ik elke week meer dan 60€ uit aan zelfzorg!

tel daar de trainingen nog bij en dan heb je alleen het financieel plaatje nog maar.

niets voor niets is die individuele begeleiding en de 8.5 jaar Jungiaanse training geweest.

en die loopt gewoon door, maar nu niet meer zo frequent…

de doorslag – waar ik nu stilaan de vruchten van pluk – is de 4 jaar durende schaduwkanttraining – die ik heb doorlopen…

Dàt was geen peanuts!

en dan is er nog de optelsom van mijn autodidactische aanleg en de levensbeleving van het leven zelf dat me ook niet heeft gespaard!

Het moment dat het zo vanzelfsprekend lijkt voor de buiten wereld, dàt moment daar ben ik nu aanbeland volgens mij….

het lijkt alsof het peanuts was

het lijkt alsof

maar eerlijk, echt waar!

je kan en mag alleen maar ontwaken als je er klaar voor bent!

en dan nog

dan begint alles terug opnieuw

alleen op een ander niveau!

Dàt is de weg van de held!

en heel eerlijk!

18 jaar geleden lag ik nu in de zetel en was ik niet in staat om te zitten en te schrijven.

ik heb 4 jaar in de zetel gelegen toen!

1 jaar gerevalideerd in Pellenberg voor CVS.

de jaren nadien – tel daar nog 8 bij – heb ik elke maand van hier naar Damme gereden om bij dokter Heyneman – met Electro acupunctuur – en homeopathie en psychotherapie mezelf weer op de been te krijgen en redelijk te kunnen genezen van cvs

ik zelf heb mezelf UIT de slachtofferrol gehesen door de trainingen en sessies bij mijn therapeut in het Jungiaanse.

en

ik mag je zeggen dat ik als kind met mijn mediamieke eigenschappen niet overweg kon, en hele nachten badend in het zweet wakker werd van de verschrikkelijkste dromen die niemand geloofde…

ik heb gehuild als een wolvin! bijna 48 jaar lang!

Nee

het was geen peanuts…

maar dàt is het voor niemand!

1 ding is wel heel zeker

in een leven is rouwen een veelvuldige bezigheid.

altijd vraagt dit van je lichaam en geest de nodige zorg en rust.

dàt vraagt nog meer tijd – ja zelfs in jaren – als je er steeds compleet over bent gegaan!

die diepte, dat is een verhaal waar je niet veel geschreven over kan vinden.

want dàt zit in de diepere lagen van je individuatie en je natuurlijke eigenste diepte die je hebt gecreëerd en die je van het ‘universum hebt mee gekregen.

en idd

dààrover hebben heel weinig mensen het, dàt is zo idd!

éénzaamheid is een eigenheid – vanaf je de diepte induikt – maar is pas een probleem als je ervan af ziet…

xxx

dankjewel lieve vriend xxx

we zijn verbonden!

2 reacties op ‘voor ik begin, nog even dit…

  1. Allemaal volledig waar wat je schrijft. Voor mensen in hun levensproces… lijkt peanuts dan mogelijk zelfs een belediging. Ik zou vroeger zelf gezegd zeggen : wablieft? Peanuts?!

    Maar na zoveel ervaringen, onmenselijke, on-draag-lijke, ongrijpbare, onmachtige tijden, paniek, verstomming, … spoelen de algen op het strand en wordt de zee terug zichtbaar, vloeibaar, golvend en smaakt dan….dan pas…. naar zoete peanuts met soms… een bitter ziltig kantje.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s