het huilen van de wolvin

De oude bronnen van kennis – het weten – = het huilen van de wolf

ça va?

de vraag kwam om middernacht

ik las het deze morgen in mijn gouden uur…

ça va?

wat je voelt is wat je weet!

Elma Rosewood

hoe het komt, ik kan het niet met mijn verstand bevoelen, als we praten via muziek, beelden en metaforen.

geen enkel moment is ongeladen van verbinding…

Wolven

De honden van de nacht – het lunar weten – de vrouwelijke intuïtie ten top!

Vrouwen en wolven, ze horen bij elkaar.

De raaf, de (witte) raaf hoort er ook bij, in het leven van wolven en raven horen vrouwen.

het is zo in elke habitat dat de wolf gaat bewonen, er volgen altijd raven!

het is zo in de natuur, en meteen ook in de natuur van de vrouw.

Wolven en vrouwen

Onze instinctieve psyche lijken op elkaar!

Clarissa Pinkola Estes

een wolven hart, in elke vrouw, is aanwezig!

vele vrouwen huilen in de nacht!

wel, ik ook.

ik huil in de nacht om mijn weten te delen aan die die het horen kan…

ik herinner wie mijn ZELF is door de kleuren van regenbogen vanuit grote rozetten in de kathedraal van de koningin.

ik heb deze zomer 2 keer mogen “kloppen op de deur van mijn eigenste diepe ZELF in mijn vrouwelijk psyché”.*

Van mijn ontembare vrouw.*

Ik heb de deur opengezet, opengedaan, om een doorgang te geven aan mijn herinnering aan ‘onze’ absolute, onloochenbare en onveranderbare verwantschap met de wilde vrouw.

ze antwoord, ze herinnerd, ze kijkt me aan en fluistert vanuit de diepte.

ik verlang naar ‘haar’ omdat ik weet dat ze bij mij hoort, en ik bij haar hoor, en wij bij haar horen…

Het is deze fundamentele, elementaire en essentiële relatie waarmee we geboren zijn en waaruit we naar ons wezen ook voortgekomen zijn.*

Een instinctief besef van haar krijgen we ook door wat we zien, horen en ruiken, door de aanblik van grote schoonheid.*

Ze komt tot ons door geluid. Door muziek die het borstbeen doet trillen, het hart in verroering brengt; o.a door het roepen en het huilen…*

ervaringen met het wilde

komen altijd tijdens momenten vol van magie

het komt

en het is weg!

op en neer

naar net dat verlangen om te ontmoeten.

dàt heeft zoveel kracht in zich, dat het met huilen gepaard gaat.

De ziel geeft je de woorden die je kan vertalen, maar je hoeft ze niet te vertalen, ervaren is al genoeg om je zelfhelend vermogen aan te spreken en dit op te nemen als verbondenheid in schoonheid.

ontembaar

“een gezonde vrouw heeft veel weg van een wolf; robuust boordevol sterke levenskracht, leven gevend, bewust van haar territorium, inventief, loyaal, zwervend…*

huilend

Huilend

ja

energetisch heeft mijn vriend het alweer opgepikt in het lied dat ik deelde.

net die zorgvuldig gefotografeerde zin spreekt in woorden dat wat het verlangen me vertelde.

gisteren, verleden week, verleden maand, verleden jaren, aan één stuk…

ja huilend!

omdat woorden de deuren maar zover openen

omdat beelden de deur openen

omdat het gevoel – de energetische verbinding – op net die huilende trilling de poort(en) openen naar een magische verbinding van onzichtbaar vroeger, vroeger en NU

de jacht naar verhalen van onzichtbare woorden drijft me de berg op

de verhalen die ik weet, vanuit mijn oerbron, nooit beschreven in woorden, niet in zinnen te vervatten, die verhalen, vanuit mijn skelet dat in delen met mezelf verbonden is. die ik zelf aan elkaar weet te weven, te beleven, die verhalen, die deel ik al huilend…

niet van verdriet,

wel van verlangen!

op leven

op dood

waar ik huil, hoor jij mij

waar jij huilt, hoor ik U.

dàt is de verbinding van twee wezens die zo magisch is.

als of er hogere machten zich aan ‘ons’ hebben vertoond en in ons beide – alles wetend vermogen – zich openbaren…

ça va?

ja

het weten dat mijn sleket zolang onder water heeft gelegen, dat ik nu deeltje per deeltje mag drogen en bewonderen in de puurste vorm, dat geeft me een verlangen om te kijken, te horen, te voelen, te zien waar er leven zit in de stroom van mijn leven NU en mijn leven later…

ja

mijn levenskracht ontwaakt vanuit de ziel, niet vanuit de aangeleerde ‘technieken’ nee vanuit mijn eigenste ZELF.

kan je je voorstellen dat dit met tranen gepaard gaat?

het beheersen van mijn vermogen, mijn intuïtief vermogen, van mijn geboorte tot mijn dood en mijn herrijzenis gaat met huilen gepaard.

ja

ook al is de gevoeligheid van het voelen door merg en been en verder dan dat heel intens, zo intens dat ik erbij neerval en voel dat mijn hart en mijn lichaam overuren draaien in de klok tijd en buiten de kloktijd, ook al is die gevoeligheid zo intens dàt ik ze maar nét aankan!, ja

ça va?

al weet ik heel goed dat het dé les is om het éne niet met het andere te verwarren! – knipoog –

één ding weet ik zeker!

het kind is ontembaar

ontembaar

omarm ik het kind

puur en onversneden

(c) Elma Rosewood

ça va?

dankjewel lieve vriend @sea

hoe gaat het met jou?

(c) Elma Rosewood

*geschreven op het boekje – De wolfsvrouw vertelt – van Clarissa Pinkola Estes – de vrouw die mijn bijbels schreef – Amen – @esthercuyvers

2 reacties op ‘het huilen van de wolvin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s