bewust worden = het zien van synchronietijd !

Synchroniseren

De afgelopen 3 weken had ik altijd of bijna altijd oranje licht.

Alles kwam bij elkaar, onze besproken kitten mocht weg, boekhouder gevonden door een groot geluk, uitgeverij en copywriter gevonden, ook nog eens een geluk en in 1 klap nog marketing vrouwen gevonden.

In de school van de zoon verschillende activiteiten waar ik me al voor had opgegeven lang geleden & een intense familiale verandering in de fysieke en mentale gezondheid van mijn grootvader door covid en uitgestelde rouw na het sterven van zijn vrouw in september vorig jaar. Plus een tante van 89 die veel zorgen nodig heeft van mijn ouders waar door dat mijn ouders overbelasting voelen en ik dus gewrongen zit tussen mijn gezin en mijn ouders en stevig aan het doorwerken ben voor mijn toekomst.

Ik heb niet het simpelste gezin, om het eenvoudig te zeggen. Vraagt veel aandacht voor dat wat onzichtbaar is. Preventief onderhoud, noem ik dat.

Ik ben dat gewoon.

Geen hulp van broers of zussen want die zijn er niet langs mijn kant. Geen hulp van broer van mijn man want jawel we zorgen ook nog voor de krachtige demente mama van min man.

Ik voel ook serieus veel, heldere dromen, nachtwerk, veel energetisch werk en vooral intensief maar zo fijn…

Ja ook dat.

Mijn man laat me maar ‘doen’ wat wil zeggen dat ik alles zelf moet doen waar ik mee bezig ben, wat nu enorm veel geregel is en hard werken is, met een zeer zeer beperkt budget…

Van de kruimels maak ik een brood. Ik ben dat gewoon. Maar nu begint het te wegen zo blijkt want in het begin van vorig maand zat ik nog vast met mijn schouder, gisteren ben ik door mijn rug gegaan met uitstraling naar beide benen..

Ja

Ik weet heel goed wat dit energetisch wil zeggen I AM op een hoger niveau en intenser verhoogde trilling…

Dju pijnlijk, net op het moment dat man en zoon ook op hun tandvlees zitten en we bijna op vakantie kunnen…

Dju, ik heb gisteren weer een evenement moeten afzeggen waar ik zo naar uitgekeken had .

Ik weet dat dit volledig karma werk is, uit zuiveren van mijn levensthema – gezien worden – & – er nu eens voor mezelf gaan staan – wat Jungiaanse betekend een sterke ruggengraat vanuit de oerbron met een gezond ego ontwikkelen om te gaan doen voor dat waarvoor je gekomen bent – de vervolmaken.

Ik weet heel goed dat een bekende entiteit nu voor mij heel wat lessen extra in mij energie veld neerzet en dat te pas en te onpas.

Oranje licht in mij kader van bewustzijn en mijn nachtelijke uurtjes les en de heldere dromen van mijn toekomst met de energie van mijn aarde en de maan met de langste dag en de karmische verandering binnen x aantal tijd en mijn al gevulde dagdagelijkse bezigheid is dada…

Door mij rug gaan…

Ik besef enorm goed waar ik in de toekomst aandacht voor moet hebben.

Ik ga kiezen op niet meer van de kruimels een brood te maken voor mij gezin, maar wel om een bakkerij open te doen voor mezelf en andere…

En nu even mijn rug laten genezen en veel tijd alleen voor mezelf nemen…

de reis begint

op 1 juli – ga ik beginnen aan mijn ondernemersreis met een eigen nummer.

ja

idd, ik ben zo blij dat het EINDELIJK daar is!

ik heb er mega veel centen aan gegeven van af het moment dat ik – iets zinvol in mijn leven wenste te doen na een periode van 4 jaar in de zetel in 2007 – 2008 –

in 2008 in het begin van dat jaar starten we een vzw op – Groen – blauw – rood vzw in de natuur en milieu educatie – waar ik alles zelf in deed, alles echt alles – van educatie ontwerpen tot het uitvoeren ervan over heel Vlaanderen!

in 2010 veranderde mijn werk, ik was door de educatie meer in gesprekswandelingen terecht gekomen door al eens een keertje te veel iets verteld te hebben over wat ik meemaakte en over wat de onderwerpen waren waar ik mee bezig was – natuur – gevoel – hsp – en beleving…

in 2011 had ik veel ‘klanten’ die met me mee gingen wandelen voor de goeie gesprekken 🤪 die goed gesprekken gingen over tot het ontwikkelen van jawel – educatie – .

in 2012 werd onze kleinste geboren, wouw héy wat was dees…

in 2013 na veel onderzoek en heel veel kennis door beleving startte ik moeizaam voor mezelf weer de wandelingen op, niet veel later wandelde in weer zoals voor de komst van de zoon…

ik liet mijn vzw omzetten van milieu naar psycho educatieve vzw.

ik ben nu al meer dan 10 jaar bezig met dit onderwerp.

op alle vlakken!

9 jaar nu in de diepte psychologie van Jung op alle bewustzijnsniveaus !!!

in therapie, in training, in beoefening, in beleving, in zelfonderzoek, in groeiprocessen – onbewust -bewust -bovenbewust -…

het was voor mij – mijn verstand en gevoel gingen in openbaring – ik had hier mijn heel leven op gewacht! EINDELIJK !

wat ik in die 9 jaar heb mogen omarmen is dàt wat ik als kind – al van ver voor mijn geboorte in dit leven al echt onder de knie had, maar altijd onbewust – is mijn spirituele eigenheid – trans en para persoonlijkheid.

dat heb ik maar pas kunnen omarmen door het grootste trauma aan te pakken, mijn verlies van zwangerschappen in een lang en intens vruchtbaarheidstraject.

het onderzoek van 2 jaar naar mijn zielenkinderen die begon net na de geboorte van mijn zoon – omdat hij me hele gespreken zond in mijn dromen – is het grootste geschenk geweest dat hij met zijn geboorte meebracht.

in september is onze zoon 10 – ik ben dus ook al 10 jaar zeer intens elke dag bezig met mijn trans en paranormale persoonlijkheid.

gisteren nam ik mijn tarot training, mijn boekjes en de kaarten erbij en ging een astrologische legging leggen op jawel – mijn ondernemende toekomst, en ik trok – de duivel – in mijn 2de huis!!!!!

de duivel op mijn 2de huis🤪🤨🧐🤓

het huis van – verdiensten, bezit, eigenwaarde, talent…

wouw hé!

vorige week vloog er een duif tegen de auto – zij vloog en ik reed iets te hard – boenk – ik ben er sinds die dag mee bezig geweest, het beeld van de duif – na het bezoek aan een uitgever!!!!! – blijft op mijn netvlies gebrand, in mijn oren geknoopt en vooral mijn hart doet pijn…

de bosduif – bos – vrijheid – vrede – boodschapper –

met net erna de waarneming van een ooievaar

ooievaar – nieuw leven – wit en zwart- evenwicht – bewust onderbewust –

nu gisteren in de legging

in mijn 2de huis – de duivel – wat is je angst – illusie – onbewust is er iets dat ik in stand houd dat voor mij niet meer klopt!

ja –

in mijn 4de huis de zegenwagen – 6 de huis de maan – 9 de huis justice – 12 de huis de heremiet –

ik mijn advies naar mezelf toe ligt justice…

ja – het is wel duidelijk niet?!

ik krijg al maanden – misschien zelf al een paar jaren de verwonderde blikken – dat jij nog niet zelfstandig bent! –

ja – kijk – het duiveltje van familie op familie van moeder naar moeder is gegeven heeft gisteren gesproken – het duiveltje van angst hier in huis heeft ook gesproken en ik was zo van mijn melk gisteren dat ik een vriendin appte met – ik heb de duivel getrokken – nu weet ik wat de duif in mijn beeld kwam doen na de uitgever –

vrede brengen!

voor mezelf

voor mijn moeders in de familie

voor

jawel het karma op te lossen…

en nu op naar – leven in vrede met mezelf…

yes

i can!

de waarde is 95 kilogram

gisteren was ik met mijn moeder – 75jaar gaat ze worden – in een kleding winkel voor ‘grote’ maten in Zoersel.

1 uur rijden van ons thuis naar daar…

2 uur passen

stofjes die zo zacht en aangenaam voelen en aanpassen, wouw wat een heerlijkheid!

maat 50 in Xandres 48 in Marina Rinaldi

– bij Zizzi 48 en bij Onlicarmacoma 50 –

bij den henm xxl of xxxl in het moderne woord voor een ordinair trainingspak dat ik draag als schrijverspak.

de verkoopster had maatje 38.

als ze heel jong was geweest had ik daar 1 kleding stuk aangetrokken om mijn moeder een plezier te doen en dat was het dan geweest.

maar nu niet, de verkoopster had prachtig zilvergrijs haar en een maatje 38.

dàt deed me wel iets – levenservaring!

levens ervaren!

ervaren van de levensintenties

ja ik heb dat graag in deze leeftijd met mijn levens ervaring.

ik was nog maar net binnen en daar kwam de vraag;

– welke maat heb jij?

ik rol dan altijd met mijn ogen en ik antwoord altijd als ik niet in de ogen kijk van mijn gesprekspartner – ja als het confronterend is kijk ik meestal heel subtiel weg –

ik zeg, omdat het dan toch een grote maten kleding winkel is met ‘normale’ maten ook in het rek:

– ik zit tussen de 48 en de 50 in…

even later pas ik de eerste Belgische maten broek van 48.

ik kan erin, maar kan niet gaan zitten.

zonder te verpinken gaat ze naar het rek en zegt –

– probeer deze eens

met een grote glimlach…

die broek zat gegoten, heerlijk …

ik dacht – zulke stof voel ik alleen in mijn schrijfpak van denhaenm

wouw!

wat een comfort!

ik keek naar de nieuwe kleur van lichtblauw die ik nog nooit in mijn kledingkast had gezien!

vorig jaar niet, dit jaar dus wel.

maatje 50 – niet te verwisselen met de Duitse maten – zei de verkoopster.

Ja idd, de Duitse maten, ik ken ze heel goed indene5 – ik koop daar in een wervelwind al mijn kleding als ik hoog dringend kleding nodig heb…

daar stond ik – gehuld in de allerfijnste stofjes en de prachtige linnen kleding van Xandres en jawel een kimono van Marina Rinaldi Persona – wouw – ik mag nog eens een Marina Rinaldi dragen, waauw!!!!

ik koos alweer dé kleuren die ik ken, blauw, zand, en fuchsia – zee blauw – strandbruin – tulpenbloem fuchsia –

yes! met wit natuurlijk!

om het even te vertalen;

1) – blauw – communicatie = keelchakra – wat wil ik vertellen maar in return – want het is niet – het appelblauwzeegroen blauw – wel zacht pastel maar niet te zacht natuurlijk voor mij…

2)– zand – ja hoe kan het anders – zacht bruin – aarde – voetjes in het zand, voelen vanuit de basis met een bewustzijn van je eigenheid…

3) – donkerblauw – nachtblauw – ja Marina – nice – het derde oog dat alle bovenste chakra’s aanraakt – kruin, soul star – universele chakra en galactische chakra –

4) fuchsia – zelfliefde in return – vanuit het hart naar de aura toe – krachtig in zelfliefde en in expressie.

met witte sneakers aan de voeten – zuiverheid – ook in de witte zool.

yes – dat dus!

dat zei ik niet tegen de zilvergrijs geworden vrouw die alles uit haar kast haalde om mij aan te kleden in dat wat het goedkeuren oog wegdroeg van mijn moeder.

ik lachte wanneer de rekening betaald werd – mijn maandloon – zag ik verschijnen en ik dacht – wouw! – was dees…

was dees!

Esther! had mijn moeder gezegd donderdag aan de telefoon – ik heb nog eens graag dat je er goed uitziet!

en ik antwoorde terwijl ik mijn – ondernemersplan aan het invullen was en aan het beknibbelen was door – dan maar een opleiding te schrappen –

  • moeke ik heb niks nodig!

en begon – mijn niks nodig argument uit te drukken;

“ik heb al zoveel moeite met mijn lichaam en moet al zoveel focus leggen op verandering dat ik nu geen kleding nodig heb – ik heb genoeg -” zei ik.

het werd stil langs de andere kant van de lijn.

mijn moeder was verbaasd door mijn duidelijkheid – ik zei toen wat me het meeste kwetsbaar maakt als het over gewicht gaat ook al ben ik in 6 maanden tijd 6 kilo afgevallen;

  • moeke! mijn lichaam is nog in volledig herstel van ziek te zijn en van te vallen dat ik nu niet echt veel zij heb in nieuwe kleding waarin binnen x aantal maanden niet van weet of ze me nog passen…

en toen zei ze de gevleugelde woorden;

Ja een reden te meer om je eens mooi te kleden Esther – dat gaat je goed doen! –

ik werd stil en slikte…

in stilte was ik al een aantal maanden de site van Marina Rinaldi aan het door scrollen geweest en had ik stiekem een collage gemaakt van wonder mooie kleding die ik mezelf een – ooit ging cadeau doen als ik x aantal kilo’s afgevallen ging zijn…

ik ze na een pauze – ok ik ga mee! –

voor ik ging ging ik na zoveel weken toch nog eens op de weegschaal staan – want je kan nooit weten dat je nu maat 52 zou hebben gekregen ook al zat ik al 6 maanden in begeleiding in de Obesitas kliniek in Mol met super deskundige begeleiding en jawel een goed resultaat in bewustheid en in sterke duidelijke begeleiding van onzichtbare – blinde vlekken – .

ik weet sinds de zomer van vorig jaar – toen ik recht tegenover de chirurg zat dat ik – nog niet obees genoeg was om een operatie terug te krijgen van ‘deziekenkas’ en dat ik dus alles uit eigen budget moest betalen, of nog 10 kilo moest bijkomen om toch nog terugtetrekkenvandeziekenkas …

bijkomen is nooit een optie geweest! wat een geluk…

wat is het verschil tussen 101 en 110 – 210 in het evolueren naar een gezond gewicht – NIKS – helemaal niks – je moet het zelf doen, ook met een operatie.

het team van de obesitas kliniek is voor mij een lesje transformatie geweest – zelf de gynaecoloog stond achter de schermen mee te juichen bij mijn beslissing – en zei – ja je kan er niets aan doen maar de combinatie van alles wat je lichamelijk hebt meegemaakt en doormaakt doet je idd in gewicht toenemen, dus wauw dat je toch die kracht hebt om er zelf iets aan te gaan doen!

de oncoloog zei – we kunnen je medicijnen nog beter afstemmen zodat je je gewicht nog beter kan handelen – ik lachte verlegen omdat ik dacht dat ik de volledige verantwoordelijkheid droeg voor mijn gewicht – nee dus – de combinatie van dat wat er niet meer is in mijn lichaam doet me groeien in het zicht van de mensen…

ik vloog haar – Dokter Blonk – bijna rond haar hals – want idd een heel leven lang zonder juiste afstemming leven is niet niks – hahahahaha-

ik stond daar met mijn moeder voor de grote spiegels in de onbekende kleding zaak te luisteren naar de zilvergrijze verkoopster die haarfijn aanvoelde wat paste en wat niet paste…

in stilte met een grote glimlach – en dacht!

mijn waarde schaal NU van 95 kilo bevalt me zeer goed – en keek mezelf recht aan in de spiegel en gaf me en mijn moeder die meekeek in mijn spiegelbeeld – gehuld in Marina Rinaldi een grote gelukkige glimlach…

ik voel me goed!

hoe lang was dees geleden!

(c) Marina Rinaldi – nachtblauw kleedje –

6 maanden

obesitas kliniek na 6 maanden

rekening houdend met – menopauze & auto-immuun ziekte van de niet meer aanwezige schildklier.

– die vervangen wordt door medicijnen vervanging met serieuze bijwerkingen op jawel mijn gewicht 🤨

sinds vandaag onder een mijlpaal gezakt! – yes yes yes – mijn lichaam neemt het aan!

&

de vermoeidheid, de suiker schommelingen zijn verdwenen en de strijd – hongergevoel van verminderde porties – is gestreden!

nee ik volg helemaal geen dieet wel anders eten – ook al at ik gezond, ik deed aan craving, zonder dat ik het wist…

er is geen verboden voedsel meer – wouw – dàt was er ééntje seg… & vooral, vooral, het perfectionisme is in beeld gekomen en het is aan het zakken – goed is goed genoeg!

het is ok zo!

&

dàt is zo!

waarschijnlijk is het al een week of twee dat ik onder die mijlpaal zit, maar vandaag ging ik nog eens op de weegschaal staan en ikke zo blij!

nu op naar de 80 – das nog 6 maanden als ik goed heb uitgeteld…

– wat ik heb geleerd is – elk pondje gaat niet door het mondje bij mij – maar wel – vermoeidheid is 1) drinken en 2) rusten en niet eten! –

nu mijn ontstekingen in mijn gewrichten – ja een leuke bijwerking van het covid vaccin – laten genezen en dan stap voor stap gaan trainen voor binnen x aantal maanden het Pieterpad gaan te wandelen in stukken en daarna dromen van Santiago de Compostella…

en laat ik eens even heel eerlijk zijn, ja ik ga ook in mijn praktijk het ‘gewichtsprobleem’ meenemen, omdat dàt een zeer belangrijk item is voor vrouwen half de 40 – pre menopauze – je een onderwerp waarmee ik al bezig ben vanaf mijn 34ste – door mijn enometriose – moest ik daar toen al mee bezig zijn…

dus jawel wat vele niet weten, die kennis heb ik dus ook!

en nu op naar vandaag !

maak er een fijne dag van!

#financieel plan @topjaar over 3 jaar…

“Be a voice not an echo”

by Albert Einstein

means that you have to stay right behind what you are saying in front of the audience. Moreover don’t just mindlessly repeat what you’ve heard and blindly follow the others.

Voor mezelf – morgen – wanneer ik uit reken hoeveel ik in een top jaar kan ‘verdienen’ exclusief kosten 🤪

Of eens in cijfers zien hoeveel je waard bent in een topjaar!!!!

#unizo #ondernemen #traject #coaching #topperdepop #voorbereiding

vrijdag de 13de – in Gerendal –

vrijdag de 13 is voor ons een voor en na dagje.

wij – mochten een vrijwilliger – healer – leren kennen die eens haarfijn aan mijn man ging uitleggen welk onzichtbaar werk ik deed, en hij ook!

mijn man – bio ingenieur – wetenschapper in hart en nieren – bleef geïnteresseerd staan luisteren naar Math en op een bepaald moment voelde ik mijn energie in een u doorheen de aarde naar hem stromen…

wouw!

ja mannekes!

ik heb dit al bij iemand anders zien gebeuren als ik als healer de rol had, maar als twee healers elkaar kunnen versterken- ik volgde zijn geconcentreerde energie en ging dit versterken – en dan ontstaat er magie!

ik voelde voor het eerst hoe onze energie elkaar kan healen en versterken & ik zag mijn man zijn energie nadien veranderen en voelde ineens zoveel openheid – wat een vreugde en lichtheid…

wat ik heb geleerd is dat ik nog meer in mijn kracht mag gaan staan, ik ben voor het eerst herkend als healer door iemand die ik niet ken en die me nog nooit heeft behandeld!

wouw hé!

dàs ook heel veel waard voor mij!

en ergens heeft deze ontmoeting zoveel verborgen wijsheid in zich, die ik wel voel maar nog niet helemaal zie, maar die wel een serieuze vernieuwing in zich draagt – helemaal in verbondenheid – dat we onze tijd ervoor gaan nemen…

ik besef plots heel goed dat het verlangen om naar Nederlands Limburg te gaan wonen wel eens een waarheid kàn worden in de verre toekomst – wie weet – als de de kans er is ! …

ik ben nu al meer dan 10 jaar verliefd op de streek, misschien komt er in de komende 10 jaar wel een serieuze verandering aan?!

alvast

ja het is een bijzondere tijd

vrijdag 13 mei 2022 is toch een voor en na dagje

ook al weten we nog niet welke wijsheid er nog boven gaat komen…

oh ja en nog één ding,

we gaan samen de cursus Herborist volgen…

ja

en dus nu even rustig de tijd nemen om alles goed te laten rijpen…

Mijn man

La Vie en Rose

je kan er niet omheen

moederdag

een dag vol met moeders – met moeders – zonder moeders – ver weg moeders – zwangere moeders – onzichtbare moeders – moeders die moeder zijn geweest en onze oermoeders…

een dag die me zoals dikwijls me niet echt kan bekoren…

ik ben elke dag moeder, zo simpel ist, vanaf 2008 ben ik al moeder van 2 een jaar later van 3 en nu zichtbaar van nummertje 4.

ik ben 3 keer zwanger geweest…

1 keer met een godsgeschenk, een kleine pittige jongen die er weer wenste bij te zijn…

daarom krijg ik al 8 jaar een moederdag.

zomaar…

deze keer was mijn moederdagkado gebroken…

ja het was me wat, ze moesten bloemen drogen…

netjes 14 dagen op voorhand in zijn agenda – gedroogde bloemen – voor moederdagknutselwerk nodig in de klas.

ik vergat het en had nog maar een week – ik reed naar de bloemenwinkel en kocht daar stevige houterige bijsteekboeketbloemetjes en hing ze onderste boven in mijn atelier.

zo

hij had gedroogde bloemen.

hét moederdagknutselwerkdrama voltrok zich een paar dagen voor het moederdagknutselwerk evenement in zijn klas – mama! riep hij heel hard toen hij voor zijn gedroogde bloemen stond in mijn atelier – mama! – zei hij – het moeten platte bloemen zijn!

paf! zijn wereld viel in duigen, die van hem waren niet plat maar hingen gewoon ondersteboven…

ja – dat moest hij niet hebben!

de dag van het moederdagknutselwerk evenement was het een moederdagknutselwerkochtenddrama want hij ging toch niet naar de school met echte gedroogde bloemen en al zeker niet met gedroogde lekker geurende lavendel takjes – die ik er als mama had bijgekocht omdat ik dacht dat hij het wel leuk ging gevonden hebben, de bloemen en de geur in mama’s knutselwerk…

het drama ging richting een ochtendruzie met moeder en vader…

ja – moedersruzie’s ga je beter uit de weg, maar daar denkt onze zoon dus anders over…

ok, ik in volle moederkracht mee naar school met een kleurrijk gedroogd boeket in zijn boekentas dat ik als moeder moederlijk had moeten beschermen tegen de klappen van mijn zoon omdat hij – jawel – platte bloemen in een envelop – moest hebben…

ja eerlijk het boeket stak bloemenhoog boven zijn boekentas uit – iedereen ziet dat mama! –

ja een drama – het voltrok zich in te laat komen en moeder die mee achter hem de trappen op liep tot vanachter in de gang bij zijn klas op de deur van de juf moest kloppen met schaamrood op haar wangen omdat ik mijn zoon een boeket gedroogde bloemen mee heb gegeven.

de juf zag het rood aangelopen gezicht van mijn zoon van huilen en kwaad zijn op zijn moeder, en zag een moeder die iets te veel in de verkeerde richting haar best had gedaan met de – gedroogd boeket ronde bloemen – voor het moederdagknutselwerk evenement…

als moeder wist ik meteen waar ik stond

paf

zoveel moederlijke uitsloverij had dus echt niet nodig geweest! – hahahaha – ja had de zoon gezegd – jij schoot ineens bloemen kopen & dàt was niet de bedoeling hoor mama! –

pief poef paf!

ok

de juf was zalig, een juf die meteen de situatie overzag en mijn zoon als klasmoederlijk omarmde met de bloemen die ze nog nooit had gezien voor een moederdagknutsel moment…

ik kreeg diezelfde avond van zijn juf mijn droogboeket terug en zag dat er bijna geen bloemen waren gebruikt…

hmmm fijn ik had mezelf een gedroogd boeketje gegeven, wouw dacht ik – volgend jaar ga ik dit wel herhalen – hahahaha –

oef, fijn, al goed, ik was dus reuze benieuwd en kreeg van de zoon elke dag een mededeling van het droogproces van het knutselwerk.

ik begon ernaar uit te kijken en verwachte een zelf geknutselde vaas met wat bloemen op geplakt

mijn zoon kennende, een zeer nonchalant of heel secuur werkske…

vrijdag avond zag ik 3 jongens aankomen stappen met een oranje handjevol rond ingepakt moederdag kadotje.

het ging net in en onder het handrem bakje van onze auto.

het was druk vrijdag avond, ik vergat het moederdag kadotje.

mama – zei hij – heb je mijn kadotje al uitgepakt – terwijl mijn moeder in de auto zat om samen met hem en mij meegroeikleding te gaan kopen voor moeders allerliefste …

ik deed het voorzichtig open met hem en bij de eerste aanblik viel de klei er al in stukjes uit…

alles gebroken, maar wel mooi heel secuur versiert met de aller kleinste blaadjes van alle bloemen die hij mee had…

prachtig!

ik vond het prachtig!

in alle vormen van mijn moederdaggevoel elke keer weer…

hij is het allermooiste bloembladje dat ik elke dag in al zijn groei en bloeifases mag bewonderen, troosten en vooral een poging mag doen in hem opvoeden tot een man waar alle moeders fier op mogen en kunnen zijn…

mijn zoon, jij hebt het allermooiste kado gemaakt van mijn moederdagen in heel mijn leven.

dankjewel, allerliefste,

je moeder …

entiteiten

veel over gesproken, veel over geschreven nooit veel over gehoord…

ik ben er zelf achter gekomen, ik heb ze zelf mogen leren kennen, en ik heb er als ik klein kind was bijzonder veel vanaf gezien…

maandag ging ik naar de osteopaat en ik bracht er ééntje mee…

helaas,

ik besefte het pas als ik in de nacht – in een leven – ‘stapte’ die niet van mij was en dat helemaal niet ok voelde, alsof je in de huid van iemand anders gedwongen wordt te leven…

het was zo sterk en denigrerend, dwingend, ik zou en moest voelen en mee leven wat die entiteit wouw…

hmmmm…

ik ken die dromen maar al te goed, ik heb ze van kinds af aan, het heeft me een lange diepgaande studie en ervaring gekost om nu eindelijk te beseffen – wouw wacht eens even –

het zuchten en de druk op mijn borst, en het diep moeten ademen en het misselijk zijn, dàt is niet van mij!

van wie dan wel?!

en ja daar was hij!

hij wachtte natuurlijk op hulp, help me!

daarvoor komen veel entiteiten bij me, help me!

ik wist dat het zijn laatste levenstijden waren, ik voelde dat, hij had zoveel schrik om dat wat hij fysiek voelde dat het zeer beklijvend voor mij was.

ik was helemaal mee gezogen in dat wat hij me fysiek liet voelen dat ik – goed bij mezelf moest blijven – om niet te gaan geloven dat ik zelf iets ernstig mankeerde zomaar ineens…

ja het was middag, ik liep buiten en ging buiten de was ophangen en zei hem, je mag loslaten…

het werd erger, ik moest dieper ademen en ik werd plots heel misselijk…

hmmm

ik riep hulp in, want als ik zo fysiek ben meegezogen moet ik even alle aandacht op mijn lichaam houden en kan ik hem niet mee begeleiden naar het licht en loslaten van het hier en nu…

aardse dingen doen en vooral mijn fysieke zintuigen openen!

alle!

behalve mijn energetische zintuigen, die even sluiten om nadien als ik minder fysieke last heb weer langzaam te openen.

ik dronk cola, ik ging voelen aan de vers gewassen was, ik sprenkelde overal in een cirkel rondom mij etherische oliën en reinigde mijn mala’s en stak mijn kleding zakken vol met aardende stenen…

ging zitten en ging helemaal in focus op mijn allernieuwste ontwerpen.

focus op de levensbloem…

en toen voelde ik energetisch dat de hulp die ik ingeroepen had binnen komen, ze stuurde voor ons beide licht, lichtrijk een straal en een bescherming – dimensioneel helemaal openheid – ik voelde en zag het en werkte mee met de voeten goed geaard, mijn fysiek lichaam hier houdend met een zakdoek met etherische olie – Terra – oshadhi –

en ik dronk cola…

plots voelde ik terwijl ik naar buiten liep voor een was machine vers gewassen was op te hangen dat ik plots weer op aarde kwam.

boef, ik was weer hier…

zo voelde het…

mijn lichaam kwam tot rust, ik gunde mezelf nog wat tijd en ging een paar uur net voor ik ging slapen even in contact met de entiteit die ik had meegenomen…

hij was in een andere dementie – zwevend – tussen hier en daar…

ik zei hem als hij de overstap ging maken dat hij mijn hulp mocht inroepen maar niet meer mijn lichaam overnemen en zeker niet me dwingen om in zijn leven te stappen…

hij lachte en zei dat hij het nu pas begreep dat zijn ziel nu pas zichtbaar was.

ik zei

laat me vannacht maar slapen, ik hoor het wel als je hulp nodig hebt…

en

deze nacht droomde ik over de kracht van de levensbloem, in de aura van de levensbloem…

een andere dementie van het werk dat ik doe…

wouw!

ja – daarom dus!

dankjewel voor deze beleving!

en vandaag is mijn lichaam zich weer aan het ‘zetten’ in de nieuwe ‘vorm’…

en ga ik verder met het ontwerpen van mijn nieuwe reeks coachingkaarten – Universeel transformeren –

in een andere dimensie!

(c) Esther Cuyvers – oog van Horus – Life Inspiriti –

ja ik ben fan, blind gekocht fan…

https://www.goplay.be/blind-gekocht

ook van huizen jagers en alles wat met huizen te maken heeft, daar kan ik naar kijken en aan niets denken, ik leer daar eigenlijk veel van, over hoe mensen naar ‘wonen’ kijken en hoe hun waarden en normen zijn.

al val ik achterover van de wensen van vele, en hun verbeeldingsvermogen – of de uitspraak – ik zie veel rode vlaggen – was wel een leuke deze keer…

blind gekocht in met Jani is verbazend, ik hou wel van zijn stijl…

en natuurlijk, ik kan absoluut genieten van het professionalisme van 3 specialisten in zake huizen kopen en verbouwen en ja de inrichting ook…

ja echt waar, ik kijk nog steeds wel eens – naar huizen – maar nu heb ik geen verlangen meer om echt er ook iets mee te doen, want echt waar een betaalbare woning hebben is een luxe in deze tijden.

maar wie vraagt waar ik mijn tijd kan in steken – niet het verbouwen van huizen, maar wel het transformeren van huizen zoals in blind gekocht of op netflix – de meest bijzondere huizen in de wereld – programma’s.

ja uren kan ik hiermee vullen!

dus wie zich afvraagt hoe ik mijn verstand op nul zet zonder de natuur in te gaan, zo – blind gekocht

&

jawel viva la feta – heerlijke achteruitleun tv …

en dan nu over naar

huizenjagers

om dan met ernst te stoppen bij topdokters ook een jaren lange top reeks en een must voor het oog voor iets meer wil weten over gezondheid en de blik van de dokters hierop.